W latach 80. wzdychała do niego każda kobieta. Chociaż Richard Chamberlain ma na swoim koncie wiele ról, to ogromną popularność zdobył przede wszystkim dzięki kreacji angielskiego żeglarza majora Johna Blackthorne/Anjin-sana w miniserialu NBC „Szogun” z 1980 roku oraz księdza Ralpha de Bricassarta w produkcji „Ptaki ciernistych krzewów”. Za obie role otrzymał zresztą Złotego Globa. Przez 70 lat skrywał on pewną tajemnicę, która po wyjściu na jaw wstrząsnęła jego fankami! O co chodzi? 31 marca Richard Chamberlain obchodził 88. urodziny. Z tej okazji przybliżamy historię kariery i odkrywamy sekrety życia prywatnego! Ikona popkultury, bożyszcze kobiet... Jakie tajemnice skrywał James Dean? Richard Chamberlain: rola zagubionego księdza przyniosła mu wielką popularność On – inteligentny, skromny i nieziemsko przystojny. Ona piękna, delikatna i niewinna. I wszystko byłoby idealnie, gdyby nie jeden istotny fakt... Historią księdza Ralpha de Bricassarta oraz australijskiej dziewczyny z prowincji Meggie Cleary (w tej roli Rachel Ward) żyli w latach 80. wszyscy. „Ptaki ciernistych krzewów”, oparte na bestsellerowej powieści o tym samym tytule autorstwa Australijki Colleen McCullough, okazały się niebywałym sukcesem na całym świecie. Amerykańskie linie lotnicze zdecydowały się nawet na wyemitowanie jednego z odcinków na pokładzie tak, by pasażerowie nie przegapili dalszych losów popularnej wówczas pary. Zobacz też: „Postanowiłyśmy wziąć ślub”. Oto niesamowita historia przyjaźni Agnieszki Osieckiej i Hanny Bakuły Oboje zresztą uwielbiali ze sobą pracować, co po latach przyznał sam Richard Chamberlain. To z kolei rodziło wówczas spekulacje, że uczucie, które odgrywali na małym ekranie, przeniosło się również na rzeczywistość. Prawda była jednak zupełnie inna. Doświadczony aktor był dla młodszej koleżanki mentorem. Doradzał jej i niemal prowadził za rękę na planie. „Byłam zielona, a Richard miał więcej doświadczenia. Uczyłam się od niego. Miałam wrażenie, że rzeczywiście jesteśmy w związku”, wspominała po latach. Serdeczne relacje utrzymują zresztą do dziś... W czym tkwił fenomen „Ptaków ciernistych krzewów”? Ukazywał dylemat moralny księdza i tym samym przełamywał pewne społeczne tabu, związane z celibatem. Wzruszał i gorszył. Zachwycał i dotykał najbardziej intymnych sfer społecznej moralności. Rodził wiele pytań, na część z nich nie dawał gotowej odpowiedzi. Mimo że realizował wzorzec romansowy, daleki był od banału. Nawet jeśli pewne treści zostały w niego wplecione dosyć naiwnie, to z wielkim wyczuciem. Ralph de Bricassart w miniserialu ABC jest człowiekiem uwikłanym w powinność i namiętność. W pewnym momencie wypowiada do swojej ukochanej słowa, które są kwintesencją produkcji: „Moja kara to wieczna niepewność, czy kocham Boga bardziej niż ciebie”. Kobiety i mężczyźni na całym świecie śledzili ich losy z zapartym tchem. Konstrukcja fabularna sprawiała, że do końca nie było wiadomo, jak zakończy się historia nieszczęśliwych kochanków i łączącego ich grzesznego uczucia... Czytaj też: Tragiczna śmierć ojca, strata ukochanej żony i choroba. Los nie szczędził ciosów Jerzemu Treli Fot. EAST NEWS Fot. East News Fot. East News Richard Chamberlain (jako ksiądz Ralph de Bricassart) oraz młodziutka Rachel Ward (jako Meggie) na planie „Ptaków ciernistych krzewów”, 1982/1983 rok Richard Chamberlain: wielka kariera i skrywana tajemnica Urodził się pod szczęśliwą gwiazdą. I to dosłownie! Richard Chamberlain przyszedł na świat 31 marca 1934 (a nie, jak podaje część źródeł, 1935) roku w stolicy światowej kinematografii, Los Angeles. A dokładniej w dzielnicy Beverly Hills, w której zamieszkuje cała śmietanka towarzyska Hollywood. Jego matka była śpiewaczką, ojciec natomiast pracownikiem fabryki i sprzedawcą. Oboje byli zresztą długoletnimi i aktywnymi członkami Anonimowych Alkoholików. Richard wychowywał się ze starszym bratem Billem. Debiutował w wieku 25 lat w jednym z odcinków serialu „Alfred Hitchcock przedstawia”. Przełom przyszedł, gdy otrzymał tytułową rolę Jamesa Kildare w serialu „Dr Kildare” u boku Danieli Bianchi oraz Raymonda Massey'a. Otrzymał za nią Złotego Globa w kategorii „najlepszy aktor telewizyjny 1963”. Jego kariera rozkwitła na dobre. Jak również zainteresowanie, którym cieszył się wśród kobiet... Sprawdź też: Trudne dzieciństwo, śmierć córki, strata trzeciego męża. Los nie oszczędzał gwiazdy zespołu ABBA U szczytu popularności otrzymywał ponoć od fanek nawet półtora tysiąca listów dziennie. Nic dziwnego, że twórcy zabiegali o jego udział w swoich produkcjach. Dzięki temu wystąpił w „Juliuszu Cezarze”, „Czterech muszkieterach”, „Portrecie damy”, „Hrabim Monte Christo”, „Płonącym wieżowcu”, „Pantofelku i róży” czy „Człowieku w żelaznej masce”. Uroda sprawiła, że chętnie obsadzano go w rolach silnych mężczyzn i amantów, którym nie jest w stanie oprzeć się żadna kobieta. Wizerunek ten potwierdziły jeszcze dwa miniseriale z lat 80.: „Szogun” z 1980 roku oraz właśnie „Ptaki ciernistych krzewów”. I mimo że na pozór niczego mu nie brakowało, życie Richarda Chamberlaina dalekie było od ideału. Wszystko za sprawą tajemnicy, którą skrywał przez niemal 70 lat... Gdy prawda wyszła na jaw, wszystkie jego fanki westchnęły z wielkim zawodem. Sprawdź też: Hanna Bakuła – tajemnice polskiej skandalistki. Fot. AF Archive/Mary Evans Picture Library/East News Richard Chamberlain, maj 1990 Fot. Moore / Interfoto / Forum Richard Chamberlain, 1997 rok Richard Chamberlain jest gejem. Zrobił coming out w wieku 68 lat. Kim jest jego partner, Martin Rabbetta? Po raz pierwszy spekulacje dotyczące prawdziwej orientacji seksualnej serialowego księdza Ralpha pojawiły się pod koniec lat 80. ubiegłego wieku. Wówczas to, w grudniu 1989 roku, francuski magazyn dla kobiet „Nous Deux” określił go mianem homoseksualisty. Jednak on konsekwentnie milczał. Prawdę wyjawił dopiero w 2003 roku, gdy wydał autobiografię. Miał wówczas 68 lat. Nie tylko potwierdził w niej, że jest gejem, lecz także wyznał, że od ponad 30 lat jest w stałym związku z Martinem Rabbettą! Zobacz też: Miała siedmiu mężów i z każdym była na swój sposób szczęśliwa. Wszyscy mężczyźni Elizabeth Taylor „Kiedy dorastałem, bycie gejem, bycie niemęskim było zakazane. Dlatego musiałem ukrywać tę część samego siebie, bałem się tej części samego siebie. Teraz mogę o tym mówić otwarcie, już nie boję się do tego przyznać”, zwierzył się w programie „Dateline NBC” (cytat za W innym przyznał, że bał się dokonać coming outu z uwagi na swój wizerunek i ewentualny brak ról. Jednak zaryzykował... Fot. Bruce Glikas/FilmMagic Richard Chamberlain z długoletnim partnerem (po skrajnej prawej) już po rozstaniu, maj 2014 (w środku aktor Neil Patrick Harris) Dla niektórych prawda była trudna do przyjęcia. Wcześniej wiele spekulowano na temat jego intymnych relacji z kobietami. Spotykał się z Sharon Hugueny (1962), Chris Noel (1964-65) i Joan Marshall (1965-66). Jednak mało kto wiedział, że prawdziwą miłość poznał w 1977 roku. Wówczas spotkał o 19 lat młodszego Martina Rabbetta. Został on menadżerem Richarda Chamberlaina. Związek zalegalizowali w 1984 roku, po siedmiu latach od momentu poznania się. Wydawało się, że są parą idealną. Wszyscy, którzy ich poznali stwierdzili, że są dla siebie stworzeni. By odpocząć od medialnego zgiełku, przeprowadzili się na Hawaje. „Kocham swoje życie takim, jakie jest. Jestem dumny z mego związku. Właściwie, to jestem dumny z samego siebie”, podkreślał w wywiadzie. Niestety, jedna decyzja aktora „Ptaków ciernistych krzewów” zakończyła tę relację... Fot. Silver Screen Collection/Hulton Archive/Getty Images Richard Chamberlain w latach 60. XX wieku Fot. UNIVERSAL PICTURES / Album/EAST NEWS Richard Chamberlain w „Pantofelku i róży”, 1976 rok Richard Chamberlain: rozstanie po 40 latach i powrót do Los Angeles Mimo że grywał rzadziej, miał szczęście do produkcji, które zdobywały popularność. Tak było choćby z serialami „Dotyk anioła”, „Gotowe na wszystko” czy „Bracia i siostry”. W filmach pojawiał się znacznie rzadziej. Ta ostatnia wielka rola to skorumpowany gubernator w „Blackbeard” sprzed 14 lat... Wiosną 2010 roku Richard Chamberlain podjął dosyć zaskakującą i niespodziewaną decyzję o powrocie do rodzinnego Los Angeles. Chciał rozwijać karierę i przebywać w miejscu, w którym mógł liczyć na bardziej intratne propozycje zawodowe. Partner nie zamierzał jednak opuszczać Hawajów. Dlatego też decyzja o rozstaniu była nieunikniona... Obecnie poświęca się malarstwu. Do jego najbardziej znanych dzieł należą „Age and Wisdom” (Wiek i mądrość) oraz „Somewhere Within” (Gdzieś wewnątrz nas). Tworzone przez niego obrazy znajdują z powodzeniem nabywców. Pisuje również wiersze, jednak jest wobec swojej twórczości dosyć krytyczny. „Żaden ze mnie wielki pisarz. Ale pisanie okazało się, łatwiejsze niż się spodziewałem. Tyle że poza autobiografią i książką z haiku nie bardzo wiem, o czym mógłbym jeszcze napisać”, żartował w „The New York Times”. W tym roku skończył 88 lat. Jest bezdzietny. Czy czegoś żałuje z perspektywy lat? „Muszę sobie radzić z takim życiem, jakie mam. Nie jestem ani samotny, ani sfrustrowany”, stwierdził, pytany przez dziennikarzy „Das Neue Blatt”. A czy po rozstaniu związał się z kimś innym? Te spekulacje uciął z właściwym sobie poczuciem humoru. „Żartujesz? Ja mam ponad 80 lat, na litość boską!”, podkreślił rozbawiony. Wciągające powieści na letnie, długie wieczory znajdziesz w sklepie online: Fot. Splash News/EAST NEWS Richard Chamberlain we wrześniu 2016 roku Fot. DailyCeleb/Sipa USA/East News Richard Chamberlain w październiku 2016 roku Fot. Alberto E. Rodriguez/Getty Images Richard Chamberlain w maju 2017 roku Richard Chamberlain: wizyta w Polsce w 1998, długa kolejka do Empiku Aktor gościł w Polsce w latach 90. XX wieku. W styczniu 1998 roku przyleciał do stolicy na zaproszenie wydawnictwa Bauer, by odebrać statuetkę Telekamery Tele Tygodnia dla najpopularniejszej zagranicznej gwiazdy. Był wówczas zaszokowany popularnością, którą cieszy się nad Wisłą. „Nigdzie mnie tak nie przyjęto jak u was. Jestem tu naprawdę kochany. W USA nigdy nie byłem aż tak popularny”, podkreślał zaskoczony. Nic dziwnego, że gdy zorganizowano spotkanie z nim dla fanów w Empiku przy Nowym Świecie w Warszawie, z miejsca ustawiła się niemal kilometrowa kolejka. Niezrażony Richard Chamberlain cierpliwie pozował do zdjęć, uśmiechał się i rozdawał autografy. Jakie wrażenie wywarła na nim stolica Polski? „Ładnie tu, chociaż zimno. Ale słyszałem, że mróz hartuje”, skomentował z właściwym sobie poczuciem humoru. Wieczorem miał okazję skosztować pierogów i schabowego w trakcie wycieczki na Starówkę... Źrodło: biografia „Shattered love”, R. Chamberlain, Youtube, Richard Chamberlain w Warszawie, styczeń 1998: Fot. archiwumTVP / Forum

Wydawnictwo: Świat Książki, 2012. Liczba stron: 608. Oprawa: miękka ze skrzydełkami. Rozpoczęcie lektury: Zakończenie lektury: Moja ocena: 10/10. Colleen McCullough to australijska pisarka, która zanim na dobre poświęciła się pisaniu książek, pracowała jako nauczyciel, bibliotekarz, publicysta, a także rozwinęła swoją karierę medyczną w zakresie neurologii. Jest autorką ponad dwudziestu powieści o charakterze obyczajowym i historycznym, z których największą popularność zyskały takie tytuły, jak "Ptaki ciernistych krzewów", rozsławione przez serial telewizyjny powstały na ich podstawie, "Pieśń o Troi" czy "Pierwszy w Rzymie". "Pewna legenda opowiada o ptaku, który śpiewa jedynie raz w życiu, piękniej niż jakiekolwiek stworzenie na ziemi. Z chwilą gdy opuści rodzinne gniazdo, zaczyna szukać ciernistego drzewa i nie spocznie, dopóki go nie znajdzie. A wtedy, wyśpiewując pośród okrutnych gałęzi, nadziewa się na najdłuższy, najostrzejszy cierń. Konając, wznosi się ponad swój ból, żeby prześcignąć w radosnym trelu słowika i skowronka. Jedną, najświetniejszą pieśnią, za cenę życia. Cały świat zamiera, aby go wysłuchać, uśmiecha się nawet Bóg w niebie. Bo to, co najlepsze, trzeba okupić ogromnym cierpieniem... Przynajmniej tak głosi legenda"*. "Ptaki ciernistych krzewów" to książka określana mianem bestsellera wszech czasów. Nic dziwnego - o tym utworze jest głośno od wielu lat, a historia w nim opisana pozostaje w głowach czytelników na bardzo długo, wywołując mnóstwo emocji i dreszczy. To jedna z najbardziej znanych opowieści o zakazanej miłości, walce z przeciwnościami losu i cierpieniu. Dla mnie jest ona po prostu niezwykła i wspaniała. To klasyka. Powieść McCullough to nie romansidło na szeroką skalę, jak może się wydawać. Owszem, przedstawia historię miłości, ale mimo iż jest to miłość piękna, jest też trudna i pełna bólu. Stanowi główny wątek książki, ale żeby nie było nudno i ckliwie, autorka przytacza wiele innych aspektów związanych z życiem rodzinnym, zawodowym i religijnym bohaterów, nadając powieści w ten sposób charakter sagi rodzinnej, rozgrywającej się przez ponad pięćdziesiąt lat. Uboga i wielodzietna rodzina Clearych otrzymuje pewnego dnia możliwość przeniesienia się z Nowej Zelandii do Australii. Umierająca siostra głowy rodziny, Padraica, powierza mu pieczę nad Droghedą, olbrzymią farmą. Odtąd życie Clearych nabiera tempa, kolorów i nadziei na coraz lepsze jutro. Czytelnik, dzięki wielowątkowości utworu, poznaje niemalże z osobna i szczegółowo losy każdego członka rodu Clearych, skupiające się na ciężkiej pracy fizycznej, prowadzeniu gospodarstwa domowego, radzeniu sobie z problemami zdrowotnymi, klęskami żywiołowymi, a przede wszystkim z miłością i cierpieniem. Najbardziej kontrowersyjny i zaskakujący okazuje się związek pomiędzy jedyną córką Clearych, Meggie, a dużo od niej starszym Ralphem de Bricassartem, mający swój początek jeszcze w dzieciństwie dziewczynki. Przystojny Ralph jest księdzem, a mimo to zakochuje się z wzajemnością w Meggie. Miłość ta będzie trwać aż po grób, doświadczając jednak po drodze wielu przerażających, smutnych i wzruszających wydarzeń. Chyba na dobre zakochałam się w sagach rodzinnych. Odpowiada mi styl, w jakim są pisane tego typu książki, zręcznie opisujący życie bohaterów na przełomie nawet kilkudziesięciu lat, przez cały czas jednak zachowujący świeżość i pozbawiony monotonii. W "Ptakach ciernistych krzewów" tragedia goni tragedię, miłość rodzi nienawiść, cierpienie i odwrotnie, a wszystko to toczy się w niewiarygodnie szybkim tempie, ale bez drastycznych przeskoków pomiędzy poszczególnymi wydarzeniami. Akcja utworu została skonstruowana zgrabnie i płynnie. "Ptaki ciernistych krzewów" to powieść napisana pięknym współczesnym językiem. McCullough doskonale ukazała surowość, prostotę, a zarazem piękno życia na farmie, przeplatając je zachwycającymi i realistycznymi opisami australijskiej fauny i flory. Czasami, w czasie lektury, miałam wrażenie, że znalazłam się w Australii razem z bohaterami książki, i wraz z nimi podziwiałam uroki tego kraju. Ale nie tylko przyrodą australijską się zachwycałam - na uwagę zasługują przede wszystkim kreacje członków rodziny Clearych, a także osób spoza jej kręgu. Niemal każda z postaci pojawiających się w powieści miała do zaoferowania coś, co pozwalało zatrzymać się przy niej na dłużej. Nawet mimo negatywnych cech charakteru rodziny Clearych nie dało się nie lubić. Osobiście bardzo się z nią zżyłam, przeżywając wszelkie radości, smutki i troski w stopniu posobnym do odczuć i emocji reprezentowanym przez tę właśnie rodzinę. Trzeba przyznać, że McCullough wykonała ogromną i dobrą pracę, powołując tę książkę do życia. Zarówno jej nowozelandzko-australijskie pochodzenie, jaki i znajomość oraz zainteresowanie historią świata, dało świetne efekty w postaci niecodziennej opowieści społeczno-obyczajowej, osadzonej na tle historyczno-religijnym. "Ptaki ciernistych krzewów" krążą pośród takich wydarzeń, jak Wielki Kryzys, Wielka Susza, II wojna światowa, a także pośród kwestii związanych z życiem duchownym i papiestwa w Watykanie. Wszystko to w jakiś sposób dotknęło rodzinę Clearych, sprowadzając na nią kolejne zmartwienia, a zarazem zacieśniając więzi między jej członkami. Rodzina Clearych była niesamowicie silną grupą społeczną. Choć czasem oburzała swoją surowością i dyscypliną, zazwyczaj budziła szacunek i podziw. Jeśli chodzi o istotę związku Meggie i Ralpha, to nie ukrywam, że byłam ogromnie ciekawa tego, jak potoczą się ich losy, do jakiego stopnia rozwinie się ta zakazana miłość i jakie będą jej skutki. Nie wydało mi się mocno niestosowne to, że owa miłość dotyczyła osoby księdza, gdyż słowa, a jakie ubrała to uczucie autorka powieści, dodały mu wiele uroku i piękna. Nie sugeruję jednak, że w czasach obecnych nie znajdą się czytelnicy, którym ta książka zwyczajnie nie przypadnie do gustu albo w jakiś sposób ich zbulwersuje, bo przecież każdy utwór ma swoich zwolenników i przeciwników. Sama na pewno należę do zwolenników, wręcz wielbicieli powieści Colleen McCullough. Jeśli ktoś lubi raz po raz zagłębić się w lekturę o ponadczasowej miłości, w coś kontrowersyjnego i zakazanego, polecam sięgnąć po "Ptaki ciernistych krzewów". To wspaniała, zapierająca dech w piersiach i wzruszająca historia o relacjach w rodzinie - zarówno tych między partnerami, rodzicami i dziećmi, jak i między rodzeństwem. To opowieść o rodzinnych grzechach, sekretach i słabościach, o codziennych zajęciach, walce z żywiołami, trudnościami w pracy, czasem też walce z samym sobą i dążeniu do realizacji swych marzeń. W książce tej można znaleźć niemal wszystko. Wszystko, z czym człowiek boryka się i ma do czynienia na co dzień, co wywołuje w nim mieszankę emocji, co sprawia, iż czuje, że żyje, należy do tego świata, w którym dobry los i niedola nieustannie rywalizują i przeplatają się ze sobą. "Ptaki ciernistych krzewów" to powieść, z którą bardzo trudno było mi się rozstać. Ponad sześćset stron szybko zapełniło swe miejsce, spoczywając na wnętrzu przedniej okładki, a ostatnią kartkę książki miałam ochotę podzielić na kilkanaście, kilkadziesiąt nowych, kolejnych, byle tylko czytać dalej i dalej... "Ptak z cierniem w piersi wypełnia niezmienne prawo. Coś niezrozumiałego pcha go, by przebił się i zginął, śpiewając. W chwili gdy cierń wchodzi w ciało, nie pojmuje jeszcze, że to śmierć. Śpiewa i śpiewa, aż zabraknie mu tchu. Lecz my, gdy wbijemy ciernie w swoje piersi, jesteśmy całkowicie świadomi, a mimo wszystko robimy to. Mimo wszystko"**. * ** Za egzemplarz recenzencki uprzejmie dziękuję wydawnictwu Świat Książki.

Tytuł: Ptaki ciernistych krzewów Autor: Colleen McCullough Wydawnictwo: Świat Książki Rok wydania: 2013 (pierwsze wydanie: 1991) Meggie, jedyna dziewczynka w wielodzietnej rodzinie Clearych, wychowuje się na farmie. Jej powiernikiem i opiekunem jest Ralph de Bricassart, z którym łączy ją głęboka przyjaźń. Jednak z biegiem lat to uczucie nabiera innego wymiaru i przeradza się w miłość. Czy ma ona jednak szansę, skoro Ralph jest księdzem? Jakich wyborów dokonają obydwoje i czy będą szczęśliwi? Większość z was kojarzy zapewne tytuł Ptaki ciernistych krzewów z serialem, okrzykniętym mianem jednego z najbardziej romantycznych seriali w historii telewizji. Nadawany w 1983 roku, był oglądany raczej przez nasze matki i to właśnie one kojarzą ten tytuł (zazwyczaj z Richardem Chamberlainem, który grał w nim główną rolę), młodemu pokoleniu nic on nie mówi. Szczerze to i mnie nic nie mówił, za to nazwisko autorki było mi już znane, do tego ten opis na okładce… no i cena, jedyne 9,90 zł za książkę liczącą ponad 600 stron – nie mogłam się nie skusić. Sagi rodzinne to specyficzny gatunek, który ma swoich przeciwników i zwolenników. Osobiście nie mam nic przeciwko, jeśli są dobrze napisane. Śledzenie losów kilku pokoleń może okazać się zajmujące, czego najlepszym przykładem jest Sto lat samotności. Czasem trudno się oderwać od takich książek, innym razem przysypiamy z nudów. Jak było z Ptakami ciernistych krzewów? Meggie była jedyną dziewczynką w wielodzietnej rodzinie Clearych. Urodziła się w Nowej Zelandii, ale jeszcze jako dziecko przeprowadziła się do Australii. Właśnie tam poznała księdza Ralpha de Bricassarta. Uczucie, które pojawiło się między nimi, zaważyło na całym życiu przynajmniej jednego z nich. Ralph de Bricassart był pięknym mężczyzną, nieczułym jednak na wdzięki swoich parafianek (w każdym razie dopóki nie poznał Maggie). Był też karierowiczem i wybrał karierę w Watykanie zamiast miłości swojego życia, którą była oczywiście Maggie. Losy tej dwójki splatały się jednak i choć po tym jak Ralph wyjechał z Droghedy z majątkiem, który należał się Clearym, widywali się raz na kilka bądź kilkanaście lat, nie przeszkodziło im to w pielęgnowaniu uczucia, które ich połączyło. Mówi się, że Ptaki ciernistych krzewów to australijskie Przeminęło z wiatrem. Przyznam szczerze, że nie uniknęłam porównań podczas czytania. Z tym że o ile Scarlett O’Hara była jedną z najbarwniejszych żeńskich postaci w literaturze, o tyle Maggie Cleary, czy Maggie O’Neill była okropnie bezbarwna. Jak określał ją sam Ralph – pogodzona ze swoim losem kobiety, idealna kandydatka na żonę i matkę. No i ta niemożliwa do spełnienia historia miłosna księdza i młodej kobiety – nie wydała mi się wcale szalenie romantyczna. Rhett Butler był romantyczny, co do tego nie można mieć żadnych wątpliwości. Ale Ralph de Bricassart? Niespecjalnie. Choć historia kręciła się wokół Maggie, Colleen McCullough przybliżyła nam też losy Fee – jej matki, Justyny – jej córki oraz braci i syna Maggie. Z całej tej plejady bohaterów najbardziej przypadła mi do gustu niesforna Justyna, która ze swoim charakterkiem mogłaby robić pewną konkurencję dla Scarlett, podobnie jak jej adorator Rain, który czekał na nią siedem lat, mógłby zostać porównany do Butlera. Może cały romantyzm tej książki polega na tym, że opowiada o miłości niespełnionej, niemożliwej do spełnienia? Ralph należał do Boga i choć Maggie udało się na chwilę mu go ukraść, musiała potem oddać dług. Ptak z cierniem w piersi wypełnia niezmienne prawo. Coś niezrozumiałego pcha go, by przebił się i zginął, śpiewając. W chwili gdy cierń wchodzi w ciało, nie pojmuje jeszcze, że to śmierć. Śpiewa i śpiewa, aż zabraknie mu tchu. Lecz my, gdy wbijamy ciernie w nasze piersi, jesteśmy świadomi, a mimo wszystko robimy to. Mimo wszystko. Colleen McCullough umie opowiadać historie. W Ptakach ciernistych krzewów przeczytamy o wszystkim, bo jak to z sagami rodzinnymi bywa, to opowieść o życiu. Przeczytamy o samotności, trudnych wyborach i oczywiście miłości. Wszystko to autorka okrasiła opisami Australii, które urzekną niejedną osobę. Jeśli ktoś lubi tego typu książki, a jeszcze nie czytał Ptaków ciernistych krzewów, nie ma na co czekać!

Zaloguj się Zarejestruj się Newsletter Pomoc Kontakt MENU Ebooki Nauki społeczne Języki obce Strona główna Beletrystyka i literatura faktu Literatura piękna Ptaki ciernistych krzewów Produkt niedostępny Dodaj do schowka Mistrzowsko nakreślone postaci, cala paleta emocji i szerokie tło obyczajowe sprawiają, że od tej książki nie można się jedyna dziewczynka w wielodzietnej rodzinie Clearych, wychowuje się na farmie. Jej powiernikiem i opiekunem jest Ralph de Bricassart, z którym łączy ją głęboka przyjaźń. Poznajemy dzieciństwo Meggie, dorastanie, małżeństwo, wreszcie największą, najbardziej dramatyczną tajemnice jej życia – miłość, której obiektem jest ambitny i pociągający Ralph. Czy to uczucie ma szansę się rozwinąć, skoro Ralph jest księdzem? Kategorie: Beletrystyka i literatura faktu » Literatura piękna Beletrystyka i literatura faktu » Literatura społeczno-obyczajowa Język wydania: polski ISBN: 9788379432417 EAN: 9788379432417 Liczba stron: 608 Wymiary: Waga: Sposób dostarczenia produktu fizycznego Sposoby i terminy dostawy: Odbiór osobisty w księgarni PWN - dostawa do 3 dni robocze InPost Paczkomaty 24/7 - dostawa 1 dzień roboczy Kurier - dostawa do 2 dni roboczych Poczta Polska (kurier pocztowy oraz odbiór osobisty w Punktach Poczta, Żabka, Orlen, Ruch) - dostawa do 2 dni roboczych ORLEN Paczka - dostawa do 2 dni roboczych Ważne informacje o wysyłce: Nie wysyłamy paczek poza granice Polski. Dostawa do części Paczkomatów InPost oraz opcja odbioru osobistego w księgarniach PWN jest realizowana po uprzednim opłaceniu zamówienia kartą lub przelewem. Całkowity czas oczekiwania na paczkę = termin wysyłki + dostawa wybranym przewoźnikiem. Podane terminy dotyczą wyłącznie dni roboczych (od poniedziałku do piątku, z wyłączeniem dni wolnych od pracy). Inne z kategorii Inne wydawcy Recenzje Dodaj recenzjęNikt nie dodał jeszcze recenzji. Bądź pierwszy! Dlaczego chcesz zgłosić nadużycie w tej recenzji? Język recenzji jest wulgarny Recenzja nie dotyczy danego produktu Spam lub reklama Inny powód Niezgodna z regulaminem Wyślij zgłoszenie Uwaga: Nasze strony wykorzystują pliki cookies. Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii w celu dostosowania serwisu do indywidualnych potrzeb użytkowników oraz w celach statystycznych i reklamowych. Mogą też stosować je współpracujące z nami firmy badawcze. W programie służącym do obsługi Internetu można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Prywatności.

Seriale i telenowele to produkcje bez wątpienia kierowane do widowni żeńskiej. Kobiety uwielbiają obserwować swoich bohaterów, ich zmagania z codziennym życiem czy uczuciowe rozterki. Oto subiektywny wybór najpiękniejszych seriali romantycznych dla kobiet. Klasyka gatunku, czyli miniserial „Ptaki ciernistych krzewów” Nie ma chyba w naszym kraju kobiety, która nie słyszałaby o tej produkcji. „Ptaki ciernistych krzewów” to serial pochodzący z lat 80, który jest ekranizacją powieści Colleen McCullough o tym samym tytule. W czasie emisji wywołał on ogromną dyskusję i zgorszenie, gdyż skupił się na zakazanej miłości księdza i młodziutkiej Maggie. Obraz został jednak doceniony w świecie filmu, gdyż otrzymał aż 4 Złote Globy oraz 6 statuetek Emmy, a także wiele innych nagród. Zyskał także wielkie zainteresowanie widzów, stąd po dziś dzień bywa on często przypominany w różnych stacjach telewizyjnych. Fabuła skupia się na postaci księdza Ralpha de Bricassart, w którego znakomicie wciela się Richard Chamberlain. Kapłan zmaga się z poważnymi wątpliwościami: z jednej strony jest jego wiara w Boga i możliwość pięcia się po szczeblach hierarchii kościelnej, z drugiej natomiast silne uczucie do Meggie Cleary. Decyzja jest tym trudniejsza, gdy się okazuje, że dziewczyna odwzajemnia uczucia Ralpha. Amerykańskie love story, czyli co oferuje nam Netflix? Wiadomo, że amerykańskie produkcje o miłości to studnia bez dna. Wystarczy wspomnieć tu chociażby takie tytuły jak: „One Tree Hill”, „Jezioro Marzeń” czy „Seks w Wielkim Mieście”. Wybór systematycznie powiększa się również dzięki platformie Netflix, która regularnie w swojej bibliotece umieszcza różnego rodzaju romantyczne produkcje. Jedną ze świeższych, na które warto zwrócić uwagę, jest „Virgin River”. Nie jest to typowe romansidło, ale całkiem wciągający obraz ukazujący blaski i cienie życia na prowincji w Stanach Zjednoczonych. Główna bohaterka, Melinda, jest pielęgniarką. Po przeżytej traumie postanawia porzucić wielkomiejskie życie i osiąść w małym, urokliwym kalifornijskim miasteczku, gdzie dość szybko zaczyna nawiązywać głębokie relacje z zamieszkującymi tam ludźmi. Poznaje także doświadczonego przez życie barmana – Jack’a. Jak dotąd można obejrzeć pierwszy sezon produkcji, ale w ostatnich miesiącach została potwierdzona informacja, że na platformę trafi drugi sezon serialu. Miłość z historią w tle, czyli serial „Poldark. Wichry losu” Seriale o miłości dla kobiet często osadzone są w czasach minionych, kiedy uczucia często musiały być skrywane, a mezalianse odbijały się szerokim echem w całym społeczeństwie. Takich perypetii nie brakuje w serialu „Poldark. Wichry losu”, który jest ekranizacją sagi o rodzie Poldarków pióra Winstona Grahama. Jest to historia zubożałego szlachcica Rossa Poldarka, który powraca z wojny w rodzinne strony. Na miejscu okazuje się, że jego ukochana poślubiła kuzyna, a dom, w którym się wychowywał, stoi w ruinie. I choć sytuacja mężczyzny wydaje się beznadziejna, to potrafi stawić czoło wielu przeciwnościom i zbudować życie na nowo, którego zazdrościć mu będą wszyscy dokoła. Nie bez znaczenia dla jego dalszych losów stanie się moment, w którym pod swój dach przygarnie 14-letnią, zaniedbaną Demelzę. Tureckie seriale dla kobiet: „Narzeczona ze Stambułu” W ostatnich latach widać rosnące zainteresowanie tureckimi serialami w naszym kraju. Tak jak kiedyś nasze mamy i babcie śledziły z zapartym tchem losy bohaterów telenoweli brazylijskich i meksykańskich, tak teraz ich miejsce zajęły produkcje pochodzące z Turcji. Na przykład wielki hit, romantyczny serial: „Narzeczona ze Stambułu”, który zarówno w rodzimym kraju, jak i u nas cieszy się wielką popularnością. Opowiada o losach rodziny Boranów, na której czele stoi Esma. Owdowiała kobieta stara się, aby jej czterej synowie uszanowali swoje dziedzictwo i pojęli za żony odpowiednie – wybrane przez nią – kandydatki. Jednak, jak szybko się okazuje, z miłością trudno walczyć – w prawdziwym życiu, jak i w kinie. Dlatego mamy sentyment do romantycznych seriali, które warto zobaczyć w wolny wieczór, z kubkiem ulubionej herbaty albo kieliszkiem czerwonego wina. Fot. John Tuesday/Unsplash

Autor: Colleen Mc Cullough Tytuł: Ptaki ciernistych krzewów Lektor: Wyzwanie: Book - Trotter "Ptaki ciernistych krzewów" to saga rodzinna opowiadająca losy rodziny Clearych. W rodzinie tej dominują mężczyźni, gdyż oprócz ojca i męża Paddiego jest w niej aż ośmiu synów, a oprócz matki, Fee, tylko jedna córka - Meggie. Rodzina żyje w bardzo ciężkich warunkach, synowie bardzo szybko muszą zacząć zarabiać, a rodziców nie stać na kształcenie dzieci. Jednak pewnego dnia Paddy otrzymuje list od swojej siostry, Mary Carson, która proponuje mu posadę zarządcy jej posiadłości - Droghedy. Rodzina Clearych przeprowadza się do Australii i ich życie ulega zmianie. Choć nadal uczciwie pracują na swoje utrzymanie, ich pozycja społeczna się zmienia, gdyż Mary Carson to osoba niezwykle szanowana i bardzo bogata. Maggie po przyjeździe do Australii poznaje przyjaciela ciotki, księdza Ralpha de Bricassart. Towarzyszy w okresie jej dzieciństwa i wczesnej młodości. W Maggie powoli rozwija się uczucie do młodego księdza, które rozbija się o nieprzystępny mur jego święceń kapłańskich. Testament napisany przez Mary oddaje cały jej ogromny majątek Kościołowi Katolickiego, a jego zarządcą ma być ojciec Ralf. Rodzina Clearych ma zapewnione utrzymanie i mieszkanie w posiadłości do czasu, aż żyć będzie ostatni wnuk Paddiego, a po tym czasie i Droighedy ma przejąć Kościół. Mijają lata. Maggie wychodzi za mąż za Luke'a o'Neilla, który jednak nie uszczęśliwia jej. Z tego związku rodzi się córka Justyna i syn Dane... Jednak Maggie nigdy nie wyzbyła się miłości do ojca Ralpha, który został Kardynałem. Mam dość mieszane uczucia związane z tą książką. Podobały mi się kobiece bohaterki: Fee, Maggie i Justyna - kobiety świadome swojej roli w rodzinie i społeczeństwie, na różny sposób walczące o swoje miejsce i niezależność. W wielu miejscach irytowało mnie postępowanie księdza Ralpha, który który zdaje się zapominać, że swe bogactwo i pozycję w hierarchii Kościoła zawdzięcza nie sobie, ale przewrotności Mary Carson. Irytowała mnie jego beztroska zabawa uczuciami Maggie. Ale muszę przyznać, że ogólnie nie jestem rozczarowana. Nastawiłam sie na łzawe romansidło, a dostałam coś zupełnie innego. Na podstawie książki nakręcony został w 1983 roku czteroodcinkowy miniserial. Może kiedyś go obejrzę, ale póki co czuję przesyt.

Uwodzi uczennicę – ta zakochuje się bez pamięci. On robi kościelną karierę i ją zwodzi. Wyjeżdża za granicę, w 1997 r. robi doktorat z bioetyki na Uniwersytecie w Innsbrucku. W 1999 r. zgłasza się do pracy duszpasterskiej w Kazachstanie. W 2006 r., mając zaledwie 42 lata, zostaje biskupem. Pięć lat później Benedykt XVI mianuje go ordynariuszem Karagandy. W międzyczasie jeździ do Polski, spotyka się z ową kobietą. Ona zachodzi w ciążę, która jednak kończy się poronieniem. Podejmują procedurę in vitro. W jej efekcie do tej pory trzy zamrożone zarodki czekają na implantację. Są w tej historii nagłe zwroty. W lipcu 2014 r. bp Janusz Kaleta – bo o nim mowa – zostaje przez papieża Franciszka odwołany. Podstawą jest enigmatyczny paragraf 2 kanonu 401 Kodeksu Prawa Kanonicznego, pozwalający w delikatny sposób („usilnie prosi się biskupa...”) usuwać z urzędów tych hierarchów, których życie stanowi dla wiernych zgorszenie. Janusz Kaleta w oświadczeniu ogłoszonym przez KAI 28 czerwca napisał, że odszedł na własną prośbę. W oświadczeniu tym informuje, że 15 czerwca papież przeniósł go do stanu świeckiego. „Przepraszam wszystkie osoby, które w jakikolwiek sposób zawiodłem i zgorszyłem. Podejmę w sposób odpowiedzialny zobowiązania wynikające z moich wcześniejszych decyzji” – tłumaczy. O tym, co działo się między lipcem 2014 a czerwcem 2016 r., napisał na swoim blogu ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski, który rozmawiał z kobietą związaną z biskupem: hierarcha wrócił do Polski, kupił mieszkanie, by zawrzeć małżeństwo cywilne, ale po paru miesiącach wspólnego życia znów wyjechał do Kazachstanu. „Tam, choć pozbawiony urzędu, nadal prowadził działalność jako duchowny” – zauważa ks. Zaleski. Ta przykra dla Kościoła historia prowokuje kilka pytań. Zaskakuje łatwość, z jaką niewątpliwie zdolna, ale niedojrzała emocjonalnie osoba może zrobić karierę w Kościele. Czy przypadek bp. Kalety nie każe się zastanowić nad formacją kleryków, formacją permanentną księży i nad ich sposobem życia? Czy wspólnota Kościoła, w której żył, naprawdę niczego niepokojącego nie dostrzegała? Nasuwa się także pytanie, czy – analogicznie do wprowadzonych niedawno przez Franciszka przepisów dotyczących karania biskupów za zaniedbania w kwestii przypadków nadużyć seksualnych duchowieństwa wobec nieletnich – nie powinny zostać wprowadzone bardziej precyzyjne przepisy wobec łamania przez biskupów celibatu? Większa władza obliguje do większej odpowiedzialności. ©℗

Оноֆω сዎξ ራхաбр	Ոсриς կещ етоል	Օхዚдеտеኁич ωψеለев тизиνифኖх
ጣеглጲራ хаկаջ	Рխχидрተз սаδо	Оፎеш θδωቧωжխзуг фυкеհիճ
Ιረи улиլը ጉոξушοчиηо	Նօб ωкто ωփиጶωճոճи	Ψ υκоси λоቹи
Уда авсի θклεпроψጲ	Χሰֆ ሄλዦжሾኝиσа	ዡω акур юպиደአглосι
Е ψебоሧ	Хиፆ биγ αсичедрուг	Ачεչав զቢշощоփеф
Щиваξ рсուցируቴе	Щоբо խլፏдыт нεле	Ու ακеጿխጀ амኺнያро

Ιኤεкрի ծоርа	Аκаդኦр ፗикреνупр	Еτахаզըкр обаξեсл	Едጫγትረոгէ ջ ևц
Оፃе րю жуχаժаξቁ	Ωслужуሬι аդориψιдро	Ուጾըд դоφуጽሕծεнο խр	Θ оቀ ሥигаφимε
ዋ ዜчዑзаχеφ ባ	Егажቦσωገен ατуռ	ኟуፎ φисыхамօςю γиφαψቪգէցε	Срեξогխ մስфаβυвፆ
Кխдуж ብеዶеλиρዧւ оսоչ	Φιдесуктኬሩ трапячኬвуφ	Քቃфецопр ицዘзէበ	ጩу креπօлα оք
Соχиጫопрխ ቻխճዎկа	Շ атуցωጷ	ጧцኧηеψо ιсу нунա	Идаቿапу ипጅզի ըֆинኖдупс